Contos, poesias, ritzetas, e ateru

Isetende a Godot

 

PIGA A DOMO

Pitzinnia 
Vocabulariu 
Fumigheddos 
Mannos 

Isetende a Godot  (Parte 1)           Isetende a Godot  (Parte 2)

 

Biografia – Samuel Beckett est nŕschidu in Dublinu in su 1906. Beckett fiat unu pitzocu solitariu, e meledende a subra de sa pitzinnia sua, cumentat “non tenzo talentu perunu pro sa felitzidade.” A pustis de una carriera in Trinity College, moet a Parizi ue abojat a James Joyce. Diventant compares. In Dublinu, a pustis de un’iscritu a subra de Proust, Beckett concludet chi “s’abitůdine est su cŕncaru de su tempus.” Gasi in su 1931, dassat Trinity College e faghet vida nomŕdiga in Europa, bivende precariamente.
In su 1937 si firmat in Montparnasse, Parizi. Sa novella sua cňmica, Murphy, est imprentada in su 1938. In sa segunda gherra mundiale si ponet cun sa Resistentzia Frantzesa a cumbater sos tedescos.
In su 1947 torrat a Parizi in ue iscriet una trilozia de novellas: Molloy, Malone est mortu, e Isetende a Godot. “Si aia connotu chie Godot fiat,” nachi Beckett, “lu dia aer naradu in su contu”.

 

  Coberta de su libru

 

In sa prima ňpera teatrale sua, Eleuteria, si atzerat sa chirca sua pro sa libertade, ma su triunfu beru est bčnnidu in su 1953 cando Isetende a Godot est interpretadu in su Théâtre de Babylone. Custu contadu in ue “nudda cŕpitat” connoschet sutzessu instantaneu, e est criticadu favorevolmente dae iscritores diversos chei William Tennessee, Thornton Wilder e Jean Anouilh chi cumentant: “Dae oe at a esser prus fŕtzile a iscrier liberamente pro su teatru.”
In su 1957, Endgame est  amustradu (in frantzesu) in Londra. Finas si s’inglesu fiat sa limba materna de Beckett, preferiat iscrier in frantzesu. Paret chi isse cheriat sa disiplina e povertade de espressione chi una limba imparada a mannu ebia li podiat dare.
Su traballu teatrale de Beckett non sighit andalas traditzionales.  Si cuntzentrat in su chi capitat, personalidade e solutzione finale. Sa limba est inůtile ca criat un’universu de janas abitadu dae criaduras chi gherrant vanamente a esprěmer su chi non si podet. Sos pessonazos suos bivent in unu vacu orrorosu populadu dae ěncubos, sunt asuzetados dae unu sensu de confusione e dolu, e proant grotescamente una itesisiat forma de comunicatzione, ma illisinende infines in su mare de pessamentos, inutilmente e infinidamente.
Beckett est su primu assurdista a esser connotu a livellu internatzionale. Sas ňperas suas las ant bortadas in prus de binti limbas. In su 1969 at běnchidu su premiu Nobel pro sa literadura.  At iscritu finas a sa morte sua in su 1989, puru si sa parŕulas pariant pro isse “una mantza innetzessaria de silentziu e de sudda.”

 


(c) 2003 Libros